30 kwietnia 2022

SYNOD w Naszej Parafii

 

Protokół spotkania synodalnego w parafii św. Jacka Odrowąża w Straszynie,
w dniu 28 kwietnia 2022 r. godz. 19:15-20:30

 

Miejsce: kościół

Obecni: 11 osób, w tym Ksiądz Proboszcz i Księża Wikariusze

 

Przebieg spotkania:

1. Modlitwa synodalna

2. Przypomnienie tematu poprzedniego spotkania (24 marca 2022 r.) – „Liturgia i duchowość chrześcijańska a nasze spotkanie z Bogiem”.

3. Przedstawienie wątku tematu wiodącego: „Ewangelizacja i posługa miłosierdzia”. Przypomnienie o wartości więzi eklezjalnych w Duchu Świętym, wyrażonych w treści modlitwy synodalnej: Duch Święty uświęca – udzielając tej łaski w liturgii i modlitwie, a następnie posyła chrześcijan do innych, przede wszystkim z posługą misyjną/ewangelizacyjną i miłosierdzia/caritas. Dzisiejsze spotkanie zostało poświęcone spojrzeniu na to, czego Duch Święty od nas potrzebuje, jakiego Kościoła pragnie? Co i jak, my, jako chrześcijanie, robimy w zakresie dwóch głównych zadań kościelnych: ewangelizacja i posługa miłosierdzia – caritas? Jak wygląda i mogłaby wyglądać współpraca w parafii w gronie samych parafian oraz między duszpasterzami i parafianami?

4. Wypowiedzi uczestników spotkania

*) Caritas – posługa miłosierdzia, szczególnie jest widoczna obecnie, w sytuacji pomocy udzielanej uchodźcom z Ukrainy przebywającym na terenie parafii. Zwyczajem w parafii jest zbieranie w ciągu roku, z okazji Świąt Bożego Narodzenia i Wielkanocy, darów przeznaczonych do paczek świątecznych dla potrzebujących. Przed Wielkanocą 2022 zostały przygotowane paczki z żywnością wspomagające uchodźców oraz parafian.

Parafia wspomaga przez cały rok 167 osób, rozdając rocznie ok. 11 ton pożywienia ofiarowanego przez sklepy Biedronka i osoby prywatne. Wspomaga także wykupując chorym recepty oraz dowożąc ich do placówek służby zdrowia. Pomaga w organizacji remontów mieszkań osób ubogich, a także opłacając rachunki. Działalność w tym zakresie jest głównie oparta na aktywności Parafialnego Caritas, którego działania koordynuje Ks. Proboszcz, nawiązuje kontakty niezbędne do realizacji celu pomocowego albo osobiście spełnia potrzebę.

Przed czasem wprowadzenia w życie rządowego programu 500+ parafia finansowała obiady dla dzieci szkolnych z ubogich rodzin (ok. 30). Obecnie przyjęła do przedszkola parafialnego siedmioro dzieci z rodzin uchodźców, pobyt dzieci jest opłacony przez parafię lub pojedyncze rodziny z parafii. Parafia jest w stałym kontakcie z dyrekcją szkoły podstawowej, aby mieć rozeznanie potrzeb dzieci i rodzin, jest gotowa ponosić koszty realizacji podstawowych potrzeb, a także udzielać pomocy w nauce szkolnej.

*) Oprócz wsparcia materialnego, jest też udzielane wsparcie duchowe osobom samotnym i chorym. Polega na organizowaniu w parafii spotkań świątecznych (uczestniczy w nich ok. 60 osób), comiesięcznym odwiedzaniu przez kapłana osób starszych i przewlekle chorych (ok. 30 osób) oraz towarzyszeniu na co dzień osobom samotnym i chorym. Towarzyszenie na co dzień odbywa się w formie pomocy sąsiedzkiej oraz wolontariatu młodzieżowego. Osoby starsze i samotne mają zaufanie do sąsiadów, na których mogą liczyć w różnych potrzebach.

*) Duszpasterze zbierają informacje o osobach potrzebujących, które nie mają żadnego wsparcia, a także śledzą zmieniające się warunki społeczne i socjalne mieszkańców parafii. Zauważają, że parafianie są życzliwi i wrażliwi na potrzeby innych.

*) W sytuacji, gdy do parafii po pomoc przychodzi osoba z uzależnieniem od alkoholu, udzielana jest pomoc materialna, ale nie finansowa.

*) Ewangelizacja odbywa się poprzez kerygmat głoszony podczas Liturgii i w katechezie szkolnej. Prowadzą ją duszpasterze i katecheci.

*) Dla skutecznej ewangelizacji konieczna jest współpraca między duszpasterzami a parafianami. Parafianie dostarczają inspiracji do modelowania działań ewangelizacyjnych.

*) Parafianie rozumieją swój udział w dziele ewangelizacyjnym poprzez dawanie świadectwa wiary, obronę wartości chrześcijańskich i Kościoła.

*) Świadectwo wiary ma wartość wtedy, gdy jest połączone z miłością. Jest skuteczne, gdy jest dopasowane do słuchacza. Ma być zawsze skoncentrowane na głoszeniu Jezusa Chrystusa, ale często trzeba je poprzedzić świadectwem miłości i wierności wartościom ewangelicznym.

*) Nie jest dobrze, jeśli chrześcijanie przyjmują sakramenty (np. bierzmowanie) bez głębszej refleksji po co to czynią. Trzeba dbać najpierw o pogłębienie świadomości o odpowiedzialności związanej z przyjęciem sakramentów.

*) Kościół kieruje się miłosierdziem, więc udziela sakramentów nawet wtedy, gdy chrześcijanin ma trudności z połączeniem wiary z egzystencją. Okres przygotowania do Pierwszej Komunii św. w wielu rodzinach jest czasem odnowy wiary dla rodziców. Dlatego te przygotowania są traktowane jako specjalna okazja do ewangelizacji rodzin. Podobnie ślub i pogrzeb są sposobnością dotarcia z ewangelią do osób, które rzadko bywają w kościele.

*) Ważne dla ewangelizacji jest też otwarcie kościoła przez cały dzień oraz gotowość duszpasterzy do służby w konfesjonale.

*) Ewangelizacyjnie oddziałują drobne gesty, np. używanie różańca na ulicy lub znak ryby na samochodzie.

*) Dobrze są przyjmowane przez wiernych przybywających do naszej parafii praktyki uatrakcyjnienia działań liturgicznych, polegające na większym zaangażowaniu świeckich, wyróżnieniu dzieci i młodzieży, wzmocnieniu przekazu przez różne akcje dodatkowe (np. rozdawanie mac-chlebów w Wielki Czwartek, dzielenie się opłatkiem podczas „pasterki”).

*) Drobne gesty i mądre słowa choćby w krótkich wypowiedziach wyrabiają pozytywne myślenie o Kościele, formują mentalność sprzyjającą ewangelizacji. Często jest tak, że mocne słowo o Jezusie zapada bardziej w pamięć i jest odebrane przez słuchającego jako coś cennego.

*) W ewangelizacji ważne jest, aby otworzyć się na Ducha Świętego, On łamie bariery między ludźmi i umacnia. Należy głosić Jezusa Chrystusa, a nie skupiać się na ludziach i ich słabościach.

*) Czasem ewangelizacja rozpoczyna się od słuchania, towarzyszenia, wysłuchania smutków drugiego człowieka. Mówienie o Jezusie Chrystusie jest wówczas etapem dalszym. Człowiekowi poszukującemu trzeba pomóc zbliżyć się do Kościoła, a następnie pokazać Jezusa. Trzeba jednak pamiętać, że głosi się zawsze Jezusa Chrystusa Zmartwychwstałego – jak to czynili Apostołowie – bo w ewangelizacji nie ma niczego innego ważniejszego. Kerygmat to nie jest apologia Kościoła, ale głoszenie Jezusa.

*) W ewangelizacji jest istotne połączenie miłosierdzia ze słowem i świadectwem życia codziennego. Moralizatorstwo nie będzie skuteczną formą ewangelizacji. Mówienie o Bogu bez miłości jest formą duchowej agresji. Nasze świadectwo życia powinno być takie, aby ktoś sam zapytał nas o Jezusa Chrystusa.

*) Duch Święty oczekuje od nas, abyśmy robili to, co Jezus nam uczynił: przebaczenie, miłosierdzie, uzdrowienie – a więc działanie wspierające słabszych, mówienie prawdy – prawda Chrystusa wyzwala.

*) Wyzwaniem ewangelizacyjnym jest życie w rodzinie, gdzie należy zwrócić uwagę na ofiarę.

5. Postanowienia

W dniu 5 maja 2022 r., po Mszy św. wieczornej, odbędzie się spotkanie Parafialnego Zespołu Synodalnego, poświęcone opracowaniu dokumentu podsumowującego synod na etapie parafialnym.

Uwagi do niniejszego protokołu, dopowiedzenia oraz nowe wypowiedzi osób, które nie uczestniczyły w spotkaniu prosimy przysłać na adres: synod.straszyn@wp.pl

Zapraszamy do włączenia się w działalność grup parafialnych: Chór „Adoremus”, Domowy Kościół, Semper Fidelis, Caritas Parafialna, Diakonia Eucharystyczna.

 

Protokołowała: Katarzyna Parzych-Blakiewicz

29 IV 2022 r.

 

Używamy plików cookies Ta witryna korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Prywatności i plików Cookies .
Korzystanie z niniejszej witryny internetowej bez zmiany ustawień jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików Cookies. Zrozumiałem i akceptuję.
93 0.061194896697998